Ogólne założenia ustawy

Ustawa o pracowniczych planach kapitałowych podpisana w dniu 19 listopada 2018 roku przez Prezydenta RP, weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 roku.

PPK będą powszechnym, dobrowolnym i prywatnym systemem długoterminowego oszczędzania dla pracowników, tworzonym i współfinansowanym przez pracodawców i Państwo. Zgodnie z założeniami ustawy, konto pracownika będzie zasilane środkami wyrażonymi w wartościach procentowych od uzyskiwanego wynagrodzenia brutto. Środki pieniężne pochodzić będą z trzech źródeł:

  • pracodawcy w wysokości: 1,5% (wpłata obligatoryjna), 2% (wpłata dodatkowa – dobrowolna),
  • Państwa w wysokości: 250 zł (wpłata jednorazowa) oraz 240 zł (dopłata coroczna),
  • pracownika: 2% (wpłata minimalna) – w przypadku pracowników uzyskujących niższe wynagrodzenie wpłata może wynosić 0,5% oraz do 2% wpłaty dobrowolnej.

Środki gromadzone w systemie PPK będą administrowane przez instytucję finansową, która wybrana zostanie przez pracodawcę wspólnie z pracownikami. Podkreślenia wymaga fakt, że zgromadzone przez pracownika środki będą stanowiły jego prywatną własność, którą będzie mógł dobrowolnie dysponować oraz będzie ona podlegała dziedziczeniu w przypadku śmierci.

Obowiązki pracodawcy

Ustawa wprowadza szereg obowiązków, które pracodawca winien spełnić. Kontrolę nad prawidłowym wprowadzeniem ustawy do przedsiębiorstwem sprawować będzie Państwowa Inspekcja Pracy.

Podstawową informacją dla przedsiębiorców powinny być wyznaczone przez ustawę terminy wprowadzenia PPK. Terminy uzależnione zostały od wielkości przedsiębiorstwa i prezentują się w następujący sposób:

  • od dnia 1 lipca 2019 roku – przedsiębiorstwa zatrudniające co najmniej 250 osób według stanu na dzień 31 grudnia 2018 roku,
  • od dnia 1 stycznia 2020 roku – przedsiębiorstwa zatrudniające co najmniej 50 osób według stanu na dzień 30 czerwca 2019 roku,
  • od dnia 1 lipca 2020 roku – przedsiębiorstwa zatrudniające co najmniej 20 osób według stanu na dzień 31 grudnia 2019 roku,
  • od dnia 1 stycznia 2021 roku – pozostałe podmiotu zatrudniające i jednostki sektora finansów publicznych.

W przypadku grup kapitałowych należy zastosować się do terminu, który jest właściwy w podmiocie zatrudniającym największą ilość pracowników.

W pierwszym kroku, pracodawca powinien dokonać wyboru i podpisania umowy o prowadzeniu PPK z instytucją finansową w imieniu i na rzecz osób zatrudnionych. Pracodawca zobowiązany jest do wyboru instytucji finansowej w porozumieniu z zakładową organizacją związkową. W przypadku, kiedy na terenie zakładu nie działa żadna organizacja związkowa, pracodawca powinien dokonać wyboru instytucji finansowej z reprezentacją pracowników, wyłonioną w trybie przyjętym u pracodawcy.